Historia

Powstanie i początki parafii Gogołów rysują się bardzo niejasno.

Wizytacja przemyska z 1814 roku przypisuje erygowanie parafii Gogołów Świętosławowi Korycińskiemu na początku XIV wieku, w roku 1312. Erygowanie parafii przypisuje się Świętosławowi Korycińskiemu na początku XIV w., w 1312 r. Informacja ta nie wydaje się jednak prawdopodobna. Wizytacje z 1326 roku i 1328 roku nie potwierdzają istnienia parafii.

Pierwsza wzmianka o parafii gogołowskiej, należącej do diecezji krakowskiej i dekanatu jasielskiego, pochodzi z księgi uposażeń i relaksacji z 1513 roku i „Księgi” biskupa Piotra Tomickiego z 1529 roku.

Według ks. B. Kumora informacje pochodzące z 1513 i 1529 roku odzwierciedlają stan z XV wieku. Można byłoby więc twierdzić, że parafia Gogołów powstała w wieku XV. Z roku 1565 pochodzi najstarsza zachowana wizytacja dekanatu pilzneńskiego w diecezji krakowskiej mówiąca o parafii Gogołów i kościele parafialnym w Gogołowie pod wezwaniem św. Katarzyny. Był to kościół drewniany, posiadający trzy ołtarze: jeden kamienny i dwa drewniane. Wśród wyposażenia kościoła autor wizytacji wymienia także kamienną chrzcielnicę, fundowaną przez Jana Amora Tarnowskiego, srebra: dwa kielichy, krzyż i monstrancję, cztery ornaty: biały, czarny i dwa czerwone, dwie kapy, trzy antepedia oraz sześć par sztandarów. Na początku XVII wieku znajdowały się w kościele parafialnym w Gogołowie cztery ołtarze konsekrowane: trzy większe i jeden mały. Wśród ksiąg liturgicznych w parafii były: Mszał Rzymski, Księga nabożeństw, Graduał Rzymski, Antyfonarz ułożony według Brewiarza Rzymskiego, Psałterz, Mowy, Słownik Teologiczny, dwie części Homilii Postylla Kartuza (Dionizego) na temat okresów liturgicznych i o świętych, Księga Pokut. U schyłku XVI wieku, w kościołach parafialnych w Polsce, upowszechniło się prowadzenie metryk parafialnych. Obowiązek prowadzenia ksiąg nakładał sobór trydencki obradujący wiatach 1545-1562. W parafii Gogołów księgi metrykalne zaczęto prowadzić w roku 15929, ale najstarsze zachowane obecnie w kancelarii parafialnej pochodzą dopiero z roku 1772.Wizytacja krakowska z 1565 roku wspomina także o cmentarzu „… w dobrym stanie…”

Pierwszy kapłan parafii Gogołów, o którym jest mowa w źródłach, ksiądz Grzegorz Strzemion, posiadał jako swoje uposażenie pół łana ziemi, sto dwadzieścia grzywien mszalnego oraz plebanię z ogrodem. Wikary również posiadał dom w Gogołowie, dwadzieścia grzywien rocznie, z czego dziesięć wypłacano mu w pieniądzach a dziesięć w produktach. Jan Długosz podaje wysokość danin, które każdy kmieć płacił kościołowi. Na utrzymanie kościoła płacono po wiardunku czyli po dwanaście groszy i po trzy miary żyta i owsa, na utrzymanie stołu plebańskiego po jednym groszu, z wyjątkiem zagrodników, którzy płacili po pięć denarów13 (jeden grosz = 16 denarów). Ludność wiejska płaciła także meszne.14 W 1626 roku proboszcz Gogołowa ks. Wiktoryn Niesmiski został oskarżony przed biskupem krakowskim zamianę świadczeń kościelnych, w postaci mesznego, na czynsz. Pobierał on siedem groszy zamiast pół korca żyta i trzy grosze zamiast półkorca owsa. Właściciel Gogołowa i Glinika, Paweł Trojanowski, został zobowiązany do dopilnowania, aby parafia gogołowska oddawała meszne w formie ziarna. Nie wiemy niestety jak zakończył się ten konflikt w jaki sposób sprawa została uregulowana.

Drewniany kościół Św. Katarzyny został wybudowany w 1672 r. gdy proboszczem był ks. Jan Gizmanowski. W kruchcie kościoła znajduje się napis: „Na chwałę Panu Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu, ku czci Bogarodzicy Najświętszej Maryi Panny i Św. Katarzyny, patronki parafii tutejszej kościół ten, drugi z rzędu dla Polaków katolików wystawili Jakub i Joachim Rojowscy bracia – dziedzice Gogołowa R.P. 1672”.

Kościół ten ponad trzysta lat służył parafianom Gogołowa, Glinika Górnego i Huty Gogołowskiej w pielgrzymowaniu do Niebieskiej Ojczyzny. Ponieważ w obecnych czasach nie mieścił ludzi zachodziła potrzeba budowy nowego kościoła. Myślano już o budowie przed I wojną światową, później w okresie międzywojennym. Wreszcie po II wojnie światowej rozpoczęto starania o zezwolenie na budowę. Starał się o to Ks. Proboszcz Jakub Ciciora, a od 1973 r. ks. proboszcz Emil Midura. Wydano po długich staraniach zezwolenie w 1981 r. i wtedy rozpoczęto budowę, która trwała do 1988 r.

7 sierpnia 1988 r. bp Ignacy Tokarczuk konsekrował kościół pod wezwaniem Matki Bożej Śnieżnej. Projektowali kościół inż. Jerzy Nosek z Rzeszowa i inż. Zdzisław Żak z Rzeszowa. Wnętrze kościoła i polichromię projektował i wykonał prof. Stanisław Jakubczyk z Krakowa. 8 września 1984 r. bp Tadeusz Błaszkiewicz konsekrował dwa dzwony. Przez trzy lata były budowane 20 głosowe organy, które wykonali Jan i Dariusz Zych z Wołomina, a 6 pażdziernika1991 r. poświęcił je bp Ignacy Tokarczuk.

Do tego czasu kościół został wyposażony w ławki i konfesjonały. Po ukończeniu budowy kościoła w Gogołowie przystąpiono w 1989 r. do budowy kościoła filialnego w Hucie Gogołowskiej, która liczy 290 mieszkańców. Budowa trwała trzy lata. Kościół projektował Mieczysław Zarych z Rzeszowa. W dniu 6 września 1992 r. bp Kazimierz Górny, Ordynariusz Rzeszowski, poświęcił kościół filialny w Hucie Gogołowskiej, pod wezwaniem Św. Józefa Robotnika.