Kontakt

LICZNIK ODWIEDZIN

Dzisiaj13
Wczoraj16
Wizyt w tygodniu192
Wizyt w miesiącu1551
Łącznie wizyt62090

Powered by Kubik-Rubik.de

Gogołów 2
38-131 Gogołów
tel. (17) 2778311

e-mail

kancelaria@parafiagogolow.pl

KONTO PARAFIALNE

nr 36 9168 1027 55070250 2000 0001

Adopcja

Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego

Parafia Gogołów

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

 

images-1.jpgRadość w Duchu Świętym


Jan Paweł II w swoim przemówieniu wygłoszonym 2 czerwca 1979 roku wypowiedział na placu Zwycięstwa w Warszawie znamienne słowa: „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi – tej ziemi!”. Po dziesięciu latach naszej historii owe słowa papieża wydały owoc – odzyskaliśmy wolność. Duch Święty zstąpił i odnowił nas i całą naszą ojczyznę! Nie jest to jednak dar jednorazowy – nie możemy poprzestać na owym „papieskim bierzmowaniu dziejów”, którego dokonał w czasie pierwszej pielgrzymki do ojczyzny nasz wielki rodak. My mamy obowiązek wciąż na nowo wzrastać w budowaniu jedności i pobożności. W tym duchu zatem odczytajmy dzisiejsze słowo Boże.

Najpierw czytania z Biblii wskazują na niezwykle ważny aspekt naszego życia, którym jest życie we wspólnocie Kościoła – życie razem, w jedności z drugim człowiekiem, w jedności z braćmi i siostrami w wierze. Najpierw jest tutaj mowa o zjednoczeniu Kościoła w Wieczerniku: „przebywali razem na tym samym miejscu” (Dz 2,1). Miejsce to jest niezwykle ważne – Wieczernik. Tutaj sam Pan Jezus dał siebie – swoje Ciało i swoją Krew! I dziś, gromadząc się w wieczerniku naszego kościoła, nasza wspólnota parafialna na nowo wchodzi w relacje z samym Jezusem Chrystusem. On jest w centrum każdego wieczernika – i tego jedynego w Jerozolimie, i tego, w którym jest obecny na całym świecie. Dlatego trzeba nam łączyć się w wyznawaniu tej prawdy, że Bóg jest z nami, a my jesteśmy razem z Nim. On sam tworzy naszą wspólnotę ludzi wierzących, a my, Jego dzieci, przychodzimy tutaj do Niego.

Kolejny ważny punkt dzisiejszego przesłania słowa Bożego to stwierdzenie ewangelisty Jana: „Uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana” (J 20,20). Radość przenika wspólnotę Kościoła z powodu obecności Jezusa. Jezus Chrystus jest w swoim Kościele! On jest z nami aż do skończenia świata – jak to sam powiedział (por. Mt 28,20). On stanowi centrum i serce naszego życia – nasze zjednoczenie z samym Bogiem! On do nas przychodzi, gdy jesteśmy razem w kościele na Eucharystii i na modlitwie – jak Apostołowie w Wieczerniku. On jest najważniejszy – On jest celem – On jest istotą – On jest naszą miłością! Ta Jego bliskość winna sprawiać nam największą radość! Mało ważne są nasze doczesne osiągnięcia, mniej ważne nasze stany ducha – On i nasza bliskość z Nim powinny być powodem naszej największej radości i szczęścia. Mamy Boga! Naprawdę – z nami jest Bóg – Emmanuel. Dziś Kościół, i ten opisany w Ewangelii, i ten, który teraz tutaj się uobecnia w naszej wspólnocie, przeżywa radość z przyjścia Pana. Bóg przychodzi do nas, a my przychodzimy do Niego.

Spójrzmy na jeszcze jeden wymiar dzisiejszych czytań – jest nim obraz z Listu do Koryntian, w którym św. Paweł porównuje życie Kościoła do obrazu mistycznego Ciała Chrystusa. Wszyscy stanowimy jedno razem z Jezusem w Duchu Świętym. Dlatego trzeba, aby w każdym z nas był jeden człowiek – nowy – odrodzony! Musimy stanowić jedno z samymi sobą i w sobie samych! Gdy wybiera się drogę Jezusa, trzeba chodzić tą jedną jedyną drogą. Nie możemy być jednocześnie „zimni i gorący”, „święci i grzeszni” czy też „czyści i nieczyści”! Sam Jezus powiedział: „nie możecie dwom panom służyć”! (Mt 6,24). Musimy więc tworzyć w sobie nowego człowieka, którym kieruje Duch Święty w każdym wymiarze naszego życia. On ma nas prowadzić w naszym życiu Kościoła, rodziny, Polski czy nade wszystko tym wewnętrznym – życiu duchowym.

W tę uroczystość zechciejmy na nowo zawierzyć naszą teraźniejszość i przyszłość Duchowi Świętemu. Niech On zstąpi również dziś i sprawi, że będziemy Mu posłuszni w każdym wymiarze naszego życia. Kto bowiem słucha Ducha Świętego, ten nie słucha ducha złego. Taki człowiek już tu na ziemi żyje życiem Bożym. Tak właśnie żył i taki zostawił nam wzór św. Jan Paweł II. Niech On wyprasza nam dary i owoce Ducha Świętego.

 

MODLITWA O SIEDEM DARÓW  DUCHA ŚWIĘTEGO

 

 Duchu Przenajświętszy, racz mi udzielić daru mądrości, abym zawsze umiejętnie rozróżniał dobro od zła i nigdy dóbr tego świata nie przedkładał nad dobro wieczne;

- daj mi dar rozumu, abym poznał prawdy objawione na ile tylko jest to możliwe dla nieudolności ludzkiej;

- daj mi dar umiejętności, abym wszystko odnosił do Boga, a gardził marnościami tego świata;

- daj mi dar rady, abym ostrożnie postępował wśród niebezpieczeństw życia doczesnego i spełniał wolę Bożą;

- daj mi dar męstwa, abym przezwyciężał pokusy nieprzyjaciela i znosił prześladowania, na które mógłbym być wystawiony;

- daj mi dar pobożności, abym się rozmiłował w rozmyślaniu, w modlitwie i w tym wszystkim, co się odnosi do służby Bożej;

- daj mi dar bojaźni Bożej, abym bał się Ciebie obrazić jedynie dla miłości Twojej.

Do tych wszystkich darów, o Duchu Święty dodaj mi dar pokuty, abym grzechy swoje opłakiwał, i dar umartwienia, abym zadośćuczynił Boskiej sprawiedliwości. Napełnij Duchu Święty serce moje Boską miłością i łaską wytrwania, abym żył po chrześcijańsku i umarł śmiercią świątobliwą. Amen.